རྡོ་རྗེ་གྲོ་ལོད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཨ་ཏིའི་ཁྲིད་ཡིག་རིག་འཛིན་དགོངས་གསལ་གྱི་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་རིམ།
རྡོ་རྗེ་གྲོ་ལོད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཨ་ཏིའི་ཁྲིད་ཡིག་རིག་འཛིན་དགོངས་གསལ་གྱི་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་རིམ།
ཡེ་གསང་ཐུགས་གཏེར་གྲོ་ལོད་ཀྱི། །རྫོགས་རིམ་ཨ་ཏི་ཁྱབ་གདལ་ཆེའི། ཁྲིད་ཡིག་རིག་འཛིན་དགོངས་གསལ་གྱི། །དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་རིམ་གཉིས་པ་བཞུགས། །ཀམྦྷི་ར་ཨི་ཐི། །
ན་མོ་གུ་རུ་པདྨཱ་ཀ་ར་བཛྲ་དྷཱ་ར་རཱ་ཛ་ཡ། །ཟབ་གསང་ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་རྫོགས་པ་ཆེའོ། །ཟབ་རྒྱས་ཁྲིད་ཡིག་རིག་འཛིན་དགོངས་གསལ་གྱེས། །ཟབ་དོན་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་འདི་ན་དབྱེ། །ཟབ་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་རྣམས་དགའ་བས་ལོངས། །སངས་རྒྱས་གཉིས་པའི་ཐུགས་ཐིག་ལུང་གི་མཛོད། །དཔྱད་གསུམ་རྣམ་དག་རིགས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་། །མན་ངག་འཕྲུལ་གྱི་ལྡེའུ་མིག་ལ་བརྟེན་ནས། །སྔ་འོས་གསལ་བཀོད་འགལ་ན་རྩ་གསུམ་ལྟར། །སྙིང་ནས་
འགྱོད་པས་བཤགས་སོ་དགེ་ལེགས་སྩོལ། ཞེས་ཚིག་རྐང་དགུའི་གྲངས་ལྡན་གྱིས་དངོས་པོ་ངེས་པར་བསྟན་ནས། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པ་ལ་ལྔ། སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་གཅིག །སེམས་གནས་པའི་ཐབས་ཞི་གནས། གནས་པ་བརྟན་པའི་ཐབས་ལྷག་མཐོང་། ས་ལམ་བགྲོད་པའི་ཚུལ། བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་རྣམས་སོ།

金刚暴怒尊圆满次第阿底导引文持明意明的正行导引次第
金刚暴怒尊圆满次第阿底导引文持明意明的正行导引次第
最密护心伏藏暴怒尊，圆满次第阿底广大遍，导引文持明意明了的，正行导引次第第二篇。坎毗拉伊提！
顶礼上师莲花生金刚持王！深密乘顶圆满大法，深广导引文持明意明，深义精要之导引此分析，深道修行者们请欢喜享用。第二佛陀心滴教法宝藏，以三观清净理性之机关，及口诀神奇之钥匙为依据，若有早先表述不当之错谬如三根本，衷心忏悔祈赐善妙。
以此九句偈数具足而确定事相后，第二正行圆满次第修持分五：一、未证心性光明空性之过失；二、安住心之方法止观；三、稳固安住之方法胜观；四、地道进修之方式；五、稳固究竟成就。


 །དེ་ལ་དང་པོ་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ནི། །ཀུན་བཟང་
གཞུང་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད༔ ཚུལ་བཞིན་རང་ཞལ་མ་མཐོང་བས༔ ཐར་མེད་འཁོར་བ་རང་གིས་བསྒྲུབ༔ ད་ནི་དེ་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱ༔ ཞེས་དང་། གཅེར་མཐོང་རང་གྲོལ་ལས། འཁོར་འདས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་སེམས་གཅིག་པུ༔ ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས༔ གསལ་རིག་རྒྱུན་ཆད་མེད་ཀྱང་ཞལ་མ་མཇལ༔ འགགས་མེད་ཅིར་ཡང་འཆར་ཏེ་ངོས་མ་ཟིན༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡོད་ཀྱང་བླ་མ་དམ་པ་དང་མ་མཇལ། ལམ་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པས་རང་ངོ་རང་གིས་མ་ཤེས་པས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁྱམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་དག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པས༔ མ་རྟོག་རང་ངོ་རང་གི་མ་ཤེས་པས༔ ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་དྲུག་འཁྱམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་༔ དེ་ཡང་རང་སེམས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་སྐྱོན༔ ཅེས་གསུངས་པས་ཉེས་སྐྱོན་དེ་རྣམས་
ཀྱང་རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བ་སྟེ། མ་འཁྲུལ་སྐྱེ་མེད་སངས་རྒྱས་ཐུགས༔ འཁྲུལ་པས་ལས་ངན་འཁོར་བའི་སེམས༔ ཅེས་དང་། དེ་ཡང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ལས་སེམས་ཅན་དང་། མ་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ལས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་སྟེ། ཀུན་བཟང་དག་པའི་སྣང་ཆ་ལས་མཐོ་རིས་གནས་གསུམ་ལྷ་མིའི་གཟུགས་སུ་ཤར༔ ཀུན་བཟང་མ་དག་སྣང་ཆ་ངན་སོང་གསུམ་སོགས་ལོག་བའི་ལམ་དུ་གོལ༔ མ་འཁྲུལ་རང་སེམས་གཉུག་མ་ཡེ་ནས་རྒྱུ་ཡི་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ འཁྲུལ་སྣང་བག་ཆགས་རྐྱེན་གྱིས་ཨ་འཐས་རེ་དོགས་འཁྲུལ་པ་སེམས་ཅན་རྒྱུ༔ སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་དབྱེ་བས་གསལ༔ ཅེས་གསུངས་པས་འཁྲུལ་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་ལམ་ཟབ་མོ་སྒོམ་དགོས། ལམ་ཟབ་མོ་སྒོམ་པ་ལ་སྔོན་དུ་འཁོར་བ་ལ་འབྲེལ་ཐག་གཅོད་དགོས་ཏེ། ཐོད་རྒལ་ལས། ཕ་མ་བུ་ཚ་
སྤུན་གྲོགས་འཁྲི་བ་བཅད༔ ཡུལ་ཕྱོགས་ཞིང་མཁར་སྤངས་ཏེ་རྟེན་མེད་བྱ༔ ཉེ་འབྲེལ་སྲིད་སྡེ་སྤངས་ཏེ་ཆགས་སེམས་བཅད༔ དགྲ་འདྲེ་གནོད་བྱེད་རྣམས་སྤངས་བྱམས་པ་བསྒོམ༔ ངོ་སྲུང་ཁེ་གྲགས་མཐུན་འཇུག་འབྲེལ་བ་བཅད༔ ནོར་རྫས་ལོངས་སྤྱོད་ཟང་ཟིང་འདུ་འཛི་སྤངས༔ དེ་ནས་རྩེ་གཅིག་ཟབ་མོའི་སེམས་ལ་ལྟོས༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་དགོས་ཤིང་། རྒྱུད་ལས། དྲང་པོར་འདུག་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ལྟོས༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལུས་དྲང་པོར་འདུག་པ་ནི། རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ལག་པ་མཉམ་བཞག །སྒལ་ཚིག་དྲང་པོར་བསྲང་། མགྲིན་པ་ཡིད་ཙམ་དགུག །ལུས་མདུན་རྒྱབ་གཡས་གཡོན་དུ་མི་གཡོ་བ་སང་ངེ་འདུག །ངག་དྲང་པོར་འདུག་པ་ནི། སྨྲ་བ་བཅད་དེ་རླུང་རང་སོར་བཞག །སེམས་དྲང་པོར་འདུག་པ་ནི། ངན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ་མི་མནོ་མི་བསམ། མི་རྟོག །རང་བྱུང་། རང་དྭངས་བུན་ནེའི་ངང་ནས་སེམས་གར་གནས་ཅི་འདྲ་
འདུག་ལྟ་བ་མ་གཏོགས། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བཞག་སྔ་ཕྱིའི་འདུན་མ་ལེགས་ཉེས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་སྒོམ་པ་ལ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཏེ། རྒྱུད་ལས། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན༔ ཕྲིན་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་དང་དམ་ཚིག་རྫོགས༔ ལྷ་བསྐྱེད་སྤྱན་དྲངས་ཛབ྄་དང་གཏོར་མ་རྫོགས༔ བསྡུ་གཤེགས་སྨོན་ལམ་རྒྱས་འདེབས་ཐམས་ཅད་རྫོགས༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས༔ ས་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཕྲ་རག་ཐམས་ཅད་རྫོགས༔ རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་སེམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྫོགས༔ ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་རྫོགས༔ ཅེས་གསུངས་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་སོ།

关于心性光明法身未证悟的过失
首先，关于心性光明法身未证悟的过失：据《普贤教法》云："一切诸法之本性，未如实见自本面，无法解脱轮回自己造，现在当从彼中解脱。"又《裸见自解脱》中说："遍及轮涅的唯一心，本来即是佛却不识，明觉无间断却未见其面，无碍任何显现却未能认出。"正如所言，虽然自身具有佛陀本质，但因未遇殊胜上师，未修持甚深之道，所以不能自识本性，因而在六道中流转受苦。如彼经中所说："彼等凡夫平庸者，未了解自己本面，三界六道中流转而受苦，此亦是未证悟自心之过失。"所以这些过患也是由自心迷乱所致，如云："未迷无生佛之心，迷乱则为恶业轮回心。"
由心的迷乱方面而成为众生，由心的未迷乱方面而成为佛陀。"普贤清净显现方面显现为三善趣天人之形；普贤不净显现方面则堕入三恶趣等邪道。未迷乱本初自心本来即是因位佛陀；迷乱显现习气因缘执着希忧迷乱是众生之因。虽佛与众生无别，但以迷与未迷而分明。"因此，为使迷乱显现转为智慧，需要修持甚深之道。
修持甚深之道前，需要先切断与轮回的联系，如《直跃》所说："断绝父母子女亲友之牵绊，舍弃家乡土地宅院而无所依，舍弃亲属世俗而断除贪心，舍弃敌人鬼魔加害者而修慈爱，断除顾面子求利名适从之联系，舍弃财物受用资具喧嚣，然后一心专注甚深之心。"
如续部所说："端正而坐观自然成就。"身体端坐是指：双腿结跏趺坐，双手等持印，脊柱端直，颈部微微内收，身体前后左右不动而安然而坐。语言端正是指：停止言语，气息自然安放。心端正是指：舍弃一切恶念，不思不想，不执着，任其自生自明朗然安住，只是观察心住于何处、如何安住，除此之外，应舍弃世间事务、过去未来的希求以及一切好坏，而专注于修行，如此则一切圆满。
续部说："一切皆是圆满大圆满，事业坛城灌顶誓言圆满，本尊生起迎请念诵供品圆满，摄收送走发愿加持一切圆满，见修行果身与智慧圆满，地道智慧粗细一切圆满，续部教言口诀心与戒律圆满，五道十地十波罗蜜圆满。"因此，修持禅定胜过一切有为法行持，功德更为广大。


 །གཉིས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རང་གི་མདུན་དུ་ཐིག་ལེ་སྔོན་པོའི་དཀྱིལ་དུ་ཨ་དཀར་པོར་
བྲིས་པ་ལ་མིག་གཏད་དེ་སྒོམ་པ་ལ་དམིགས་སྐོར་གཅིག །ཨ་ཨ་ཨཿ ཡང་དག་དོན་ནི་སྐྱེ་འཆི་བྲལ༔ རང་རིག་བཟོ་མེད་ངོ་བོ་སྟོང་༔ གང་ཤར་རིག་རྩལ་མཁའ་ལྟར་དག༔ དམིགས་མེད་བློ་འདས་བརྗོད་དུ་མེད༔ དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨ་ཨ་ཨཿ ཅེས་ངག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་དོན་ལ་སེམས་གཏད་ཅིང་སྒོམ་པ་དམིགས་སྐོར་གཅིག །དེ་དག་གི་དོན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མཉམ་པར་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཏེར་གཞུང་ལས། མིག་གིས་འདུ་བྱེད་ཟིམ་བུར་བལྟས་པས་ཉི་ཟླའི་ཟེར་ལ་བསྟན༔ འོད་ལྔའི་ཐིག་ལེ་སྣ་ཚོགས་འཆར་བ་རིག་པའི་རང་མདངས་སོ༔ འོད་སྐུད་ལྕགས་ཐག་ཕྲལ་འཁྱུད་པ་རིག་པའི་འགྱུ་བར་བལྟ༔ འོད་ཁྱིམ་སྣ་ལྔ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཁྱབ་པར་གནས་
པ་རིག་པ་གནས་པའོ༔ ཅེས་གསུངས་པས། ཉིན་མོ་ཉི་མའི་ཟེར་ལ་བལྟ་བའི་དུས་ནི། ཉི་མ་ཤར་མ་ཐག་ནས་སྔ་དྲོ་རྣམས་དང་། ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་མིག་གིས་ཟིམ་བུར་བལྟས་པའི་ཚེ། འོད་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའི་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་འཆར་བ་ནི་རིག་པ་དངོས་ཀྱི་རང་མདངས་ཡིན་ཅིང་། འོད་ཀྱི་སྐུད་པ་ལྕགས་ཐག་སྦྲེལ་བ་ལྟ་བུ་ཕྲལ་འཁྱུག་པ་རྣམས་ནི་རིག་པ་འགྱུ་བའི་རྩལ་དུ་སྣང་ལ། དེ་གའི་རང་མདངས་བསྐྱང་པས་ཐམས་ཅད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལས་མེད་པར་འོད་ཁྱིམ་སྣ་ལྔ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་འོད་ངོས་བཟུང་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་ཅིང་མ་བལྟས་ཀྱང་མིག་ལམ་དུ་ཁྲ་ཤིག་ཤིག་གནས་པ་ནི་རིག་པ་གནས་པ་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱིའི་ཡུལ་དུ་ཉི་ཟླའི་མདངས་ལ་སྣང་ཡུལ་སྤྱོད་པའོ༔ ནང་གི་ཚོར་བ་བག་ཆགས་ཡུལ་ལས་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའོ༔ ཕྱི་ཡི་འོད་ཀྱི་ཐབས་ལ་བསྟེན་ནས་ནང་གི་དྲན་རིག་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ༔ རང་སེམས་དྲན་རིག་བརྗོད་མེད་པོ་
ཡང་དེ་ལྟར་བཞུགས་པའོ༔ ཚེ་འདིར་རྩལ་སྦྱངས་བར་དོའི་འཇིགས་སྐྲགས་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བའོ༔ འཇའ་ཟེར་འཇིགས་སྐྲག་རང་ངོ་ཤེས་ཏེ་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་ཚོགས་མཇལ་བའོ༔ ཡུལ་སྣང་ཚོགས་དྲུག་སྣང་བ་རང་སར་དག་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ལུས་སུ་ཐོབ་པའོ༔ རྒྱལ་བ་རབ་འབྱམས་ཞིང་བཀོད་སྨོན་ལམ་མཛད་ཕྲིན་རང་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་རྫོགས་ཆེན་སྤྱིའི་ཐོད་རྒལ་ཉི་ཁྲིད་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་འབད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་གོམས་ཤིང་འདྲིས་པར་བྱས་ན་ཕན་ཡོན་དེ་རྣམས་ཐོབ་པར་ངེས་སོ། །ཁྲིད་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱི་མཚན་བཅས་ཀྱི་ཞི་གནས་སྒོམ་པའི་ཐབས་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་དངོས་སློབ་གདོང་ཀུན་དགའ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་ལུང་ལྟར་བཀོད་པའོ།

第二，修持止观禅定
止观禅定的修持分为有相和无相两种。首先，有相止观是在自己面前观想一个蓝色光点，其中写有白色的"阿"字，专注于此而修持，这是一个专注轮。
阿阿阿！真实义理离生死，自觉无造本性空，任何显现觉力如空清净，无缘超思议不可言说。达摩达图嘉那嘎巴阿阿阿！
如此口中诵念，心专注于其义而修持，这是一个专注轮。
这些含义如《三摩地王经》所说："如同金色之身躯，世间怙主极庄严，于彼所缘心专注，菩提心此名等持。"
藏宝典中说："以眼睛微微观看日月光芒，五色光点种种显现是觉性自光彩；光线如铁链相连分离闪动是觉性之动相；五色光蕴无法确认遍布安住是觉性之安住。"
白天观看阳光之时：从太阳刚刚升起的早晨时分，以及下午时分，当眼睛微微观看时，出现五彩光点和微小光点，这是觉性本身的自然光彩；如同铁链相连般的光线闪动，是觉性运动之力用的显现；持续观察其自然光彩，一切仅微细存在，五色光蕴极其微细，无法确认而遍满一切，即使不看，在眼前也模糊存在，这就是觉性安住之本性。
"这是外在境界中日月光彩之显现境界；内在感受习气境界中种种显现；依靠外在光明方便而确定内在忆念觉知；自心忆念觉知不可言说亦如是安住；此生中修习此力用将使中阴恐惧成为助伴；了知彩虹光与恐惧之自性而见到寂忿本尊众；境界显现六识显现自然清净而获得智慧身；将获得无量诸佛刹土愿行事业。"
所说之义与大圆满共同的顿超日修无有差别，若以猛烈精进而努力修习，并常常修习熟悉，必定获得这些利益。
这个教法中有相止观的修持方法，是根据不变金刚的亲传弟子东·衮噶多杰的口传而编写的。
;


། ༈ །གཉིས་པ་མཚན་མེད་ཀྱི་མཉམ་བཞག་ལ་དམིགས་པའི་རྟེན་གང་ཡང་མེད་པར་མིག་ལྟ་སྟངས་དང་བཅས་ཏེ་ཕྱེ་བཙུམ་རན་པར་ཐད་ཀར་བལྟ་བ་
སྟེ། མུ་སྟེགས་ཚངས་པས་གྱེན་ལ་བལྟ། །ཉན་ཐོས་ཞི་བས་ཐུར་ལ་བལྟ། །རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་ཐད་ཀར་བལྟ། ཞེས་པ་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་ཧྲིག་གེ་ཕྲི་ལེ་སྒྲིམ་ནས་སྒོམ་དགོས་ཏེ། གཅེར་མཐོང་ལས། །སྒོམ་དུ་མེད་དེ་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་ལ༔ ཡེངས་སུ་མེད་དེ་ཡེངས་མེད་དྲན་པ་བསྟན༔ སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་ངང་ལ་གཅེར་གྱིས་ཞོག༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཞག་ཅིང་། ༈ །ཡང་ངལ་བསོ་བ་ལྟར་ཀློང་ནས་སྒོམ། ༈ །ཡང་ཧུར་རེ་སྒྲིམ་ནས་བསྒོམ་པ་རེས་འཇོག་སུ་བྱ་དགོས། གྲུབ་ཆེན་ནག་པོ་སྤྱོད་པས། ཀློད་ཅིང་ཀློད་ཅིང་སྒྲིམ་པ་ནི། །རང་སེམས་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་གནད། །སྒྲིམ་ཞིང་སྒྲིམ་ཞིང་ཀློད་པ་ནི། །རང་ངོ་རང་གི་ཤེས་པའི་གནད། །ཀློད་རུང་སྒྲིམ་རུང་གང་དགར་བཞག །རོ་སྙོམས་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་གནད། །གནད་གསུམ་ཡང་སྙིང་འདི་མེད་ན། །ཚིག་སྙན་བཤད་པས་བསླུ་བར་ངེས། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལྷོད་ཀྱིས་
ཀློད། ཤིག་གིས་བཤིག་ནས་བསྒོམ་ཞིང་མཉམ་པར་བཞག་པས་སེམས་བྱིང་རྨུག་འཕྲོ་རྒོད་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་དབྱིངས་བའི་སྐབས་སུ་ཤེས་པ་གང་དུ་ཡང་མི་འཕྲོ་བ་མུན་ནེ་ཐོམ་མེ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་འདྲ་བ། དེའི་དུས་སུ་བྱིང་བ་དེའི་ངང་ལ་བཞག་པས་སྐབས་ཞིག་ན་རྐྱེན་བཟང་ངན་ཞིག་གིས་བྱས་ཏེ་འཕྲོ་བར་འགྱུར། འཕྲོ་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་རང་ངོ་རང་ཤེས་སུ་འཕྲོ་བཅུག་པས་བྱིང་བའི་སྐྱོན་དག་སྟེ་བག་མེད་ཁ་ཡན་དུ་མ་བཏང་བར་བལྟའོ། ༈ །རྨུག་པ་ནི་མ་རིག་པ་གླན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྨུག་པ་དང་། རྒྱུད་ཞི་གནས་ཀྱིས་གླན་ཏེ་གནས་ལུགས་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་འབྱམ་པ་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ནི། ཕྱག་སྐོར་སོགས་སྒྲིབ་སྦྱོང་དང་གསོལ་འདེབས་བྱ་བས་སངས། ཕྱི་མ་ནི་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་བཞག་པས་གོང་བཞིན་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འཕྲོ་བ་ནི་སེམས་མི་གནས་པའི་འགྱུ་བ་སྣ་ཚོགས་མར་མེ་རླུང་གིས་གཡོ་བ་ལྟ་བུར། རྒོད་པ་ནི་འདོད་
ཆགས་ཀྱིས་ཆར་གཏོགས་པ་སེམས་རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་ཆགས་སྲེད་ཀྱིས་རྟོག་པས་མར་མེ་རླུང་གིས་བསད་པ་ལྟ་བུའོ། འཕྲོ་རྒོད་གཉིས་དགག་ཏུ་མི་གཏུབ། རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་རང་སར་བཞག་པས་རང་ཞི་རང་ས་ལ་རྟོག་མེད་དུ་འགྲོའོ། །དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་གནས་ན། ༈ །ཉམས་དང་པོ་རི་གཟར་གྱིས་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུར་མྱུར་དུ་འགྱུར་ཞིང་མི་བརྟན་པ། རྣམ་རྟོག་བུར་ལོང་གི་དུས་ཏེ། སེམས་ཅུང་ཟད་ཟིན་པས་རྣམ་རྟོག་གི་འཕྲོ་འདུ་རིག་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟའོ། ༈ །ཉམས་གཉིས་པ་ལྷོ་སྤྲིན་འཚུབས་པ་ལྟ་བུ་ལོང་མ་ལིང་། བན་མ་བུན་མར་གྱུར་པ་ནི། རྟོགས་པ་རེས་གནས། རེས་འཕྲོ་བ་འབྱུང་སྟེ། གནས་པ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་བལྟ། འཕྲོ་བ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བར་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྐྱང་བར་ཇེ་བརྟན་དུ་འགྱུར་རོ། ༈ །ཉམས་གསུམ་པ་ཆུ་ཀླུང་དལ་གྱིས་འབབ་བ་ལྟ་བུ་ནི། རེས་འགའ་བདེ་མེ་རེ་གནས་པ། རེས་འགའ་
འཕྲོ་རྒོད་ཅུང་ཟད་འབྱུང་བའོ། ༈ །བཞི་པ་རྦ་རླབས་དང་བྲལ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ནི། ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་མེ་རི་གནས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་ཡེ་མི་འགྱུ་བ་ལྟ་བུ་འབྱུང་། འདི་ལ་སྐྱོན་ཅན་དང་སྐྱོན་མེད་གཉིས་ཡོད་དེ། མུན་ནེ། ཐོམ་མེ། ལྡོབ་བེ་བ་དེ་ལ་རིག་པ་གཟེངས་བསྟོད། ཧུར་ཕྱུང་། ངར་འདོན། མོས་གུས་ཀྱི་གསོལ་འདེབས་ཡང་ཡང་བྱ། ༈ །སྐྱོན་མེད་པ་ནི། འགྱུ་བ་གཞི་ཐོག་ནས་མི་གཡོ་བ། གནས་པ་འགྱུ་ཐོག་ཏུ་བརྟན་པ། རིག་པ་རང་ངོ་རང་ཤེས་འཕྲོད་དེ། ཀ་དག་གཞིའི་འོད་གསལ་རང་ངོ་འཕྲོད་པར་ཉེ་ཞིང་ངོ་སྤྲོད་མཁན་ཉམས་རྟོགས་ཅན་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ།

第二，无相等持修法
在无相等持中，没有任何所缘境，以目光方式半开半闭适度直视前方。如云："外道梵天向上看，声闻寂静向下看，金刚眼睛直视前。"如是，一刹那也不散乱，紧绷清醒地专注修持。如《裸见》中说："无可修故不修任何法，无可散故示现无散正念，于无修无散之境界中裸露安住。"如此安住。
又如休息般从空性中修持，又时而精进专注修持，需要交替进行。大成就者黑行者说："松而复松又收紧，自心入道之要诀。紧而复紧又放松，自见自性之要诀。或松或紧随意安，等味遍满大要诀。若无此三要诀心，美言说教定欺诳。"如是所说，轻松地放松，彻底地松解而修持等持，会生起心的沉没、昏昧、散乱、掉举等。
其中，沉没时意识不散乱，昏暗朦胧无有动摇，此时安住于沉没状态中，某时由好坏因缘而转为散乱。对于散乱的意识，令其自知自性而任其散乱，则沉没过失得以净化，但不应放任其无拘无束，应当观察。
昏昧有两种：一是由无明遮蔽的自性昏昧，二是由止观遮蔽而在法性无念状态中徘徊的昏昧。第一种通过礼拜转绕等障碍清净和祈请而消除，后者通过安住自性如前所述而得解脱。散乱是心不安住的各种动摇，如风吹灯火；掉举是属于贪欲的心不寂静，由贪著欲望分别念，如风吹熄灯火一般。散乱和掉举两者不可阻止，不应追随，任其自然安住则自然平息回归无分别状态。
依此修持将如何安住：第一阶段的体验如陡山流水般迅速变化不稳定，是念头汹涌之时；由于心稍有控制，因此能觉察到分别念的散集，此不应视为过失。第二阶段的体验如南方云层翻腾般杂乱无序，此时觉悟时而安住、时而散乱；不应视安住为功德，不应视散乱为过失，一心持续则会逐渐稳固。第三阶段的体验如河流缓慢流动，时而舒适安住，时而略有散乱掉举。第四阶段的体验如无波涛的大海，日夜循环中平静安住，如同分别念完全不动摇。
此中有有过失和无过失两种。对于昏昧、朦胧、迟钝的状态，应提振觉性，振作精神，增强气力，反复作祈请信心祷告。无过失的是：动态上从基础不动摇，安住上在动态中稳固，觉性上自知自性了然，几近认出本初清净基础光明的自性，此时拥有修证经验者的指导极为重要。


 །མདོར་ན་གནས་པ་དང་འགྱུ་བ་དང་རིག་པས་བསྡུས་པའི་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རང་ཞི་རང་ཡལ་དུ་རང་སར་གནས་པའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་
པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་པ་མངོན་དགའ་འགྲུབ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ༈ །གསུམ་པ་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་རང་ལུགས་སུ་བཞག་པ་གནས་པའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རག་ཐམས་ཅད་རང་ཐོག་ཏུ་ཞི་ནས་སེམས་རང་སོར་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། གནས་པ་དེའི་དུས་ན་རྣམ་རྟོག་གི་འགྱུ་བ་ཆད་པས་ངན་རྟོག་དང་བྲལ། སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པས་བཟང་རྟོག་བྲལ། སེམས་རང་རིག་ཡུལ་མེད་དུ་གསལ་བས་ལུང་མ་བསྟན་དང་བྲལ་བ། ངོས་བཟུང་མེད་པའི་ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ་དེ་རྟོག་མེད་དུ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ་གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་ཞལ་མཇལ་བ་ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །ཞར་བྱུང་གི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཞི་ནས་
སེམས་མ་བཅོས་རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་ཞི་གནས། དེའི་ངོ་བོ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ལྷག་མཐོང་དེ་གཉིས་ཚིག་ལ་ཐ་དད་བྱུང་ཡང་དོན་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག །དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་གྱིས་སྐྱེས་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་ལྷན་ནེར་གནས་པ་ཞི་གནས་གནས་ལུགས་ཀ་དག་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཏེ། སེམས་རང་བབས་སུ་གནས་པ་ཞི་གནས་རྣམ་རྟོག་གི་ངོ་བོ་རྩད་བཅད་པས་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ། དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། བླང་དོར་མེད་པར་ཤེས་པ་ལྷག་མཐོང་། གནས་པ་ཁོ་ན་དང་རང་ངོ་སྐྱོང་པ་གཉིས་རེས་མོས་བྱས་པས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་བ་མན་ངག་གོ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ལ་ཞེན་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བས་ཞེན་མེད་འཛིན་མེད་ཀྱི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གལ་
ཆེ་བས་ན། ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས། སྒོམ་ལ་མ་ཞེན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་དག་ནི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ལ།། ༈ །།གདམས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་ལམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཉམས་ལེན་ནི། རང་རིག་མ་ཡེངས་ཡེངས་མེད་ཡེ་སྟོང་རིག་རྩལ་གང་ཤར་ཤར་གྲོལ་རང་ཞལ་གཅེར་གྱིས་བལྟ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ལྷག་མཐོང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་རང་རིག་ཀ་དག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མ་ཡེངས་པར་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་ཡེངས་མེད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཇེ་ནུབ་ལ་འགྲོ་ཞིང་། རང་རིག་པའི་རྩལ་མ་འགགས་པ་གང་ཤར་སྣང་བ་འཛིན་མེད་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་རང་རིག་གིས་རང་ཞལ་གཅེར་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་སྟེ། འདས་རྗེས་ལས། ཆོས་ཉིད་
མངོན་སུམ་སྣང་བ་ཡིས། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་སྣང་བ་ནུབ། ཅེས་སོ། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་བཙོན་དུ་མི་བཟུང་འཁོར་འདས་ཁྱབ་པར་བརྟན་པར་བལྟ་བའོ༔ ཞེས་པས་རང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སོ་མ་དར་དང་ལྡན་པའི་རིག་པ་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་ཀུན་བྱེད་པའི་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་འདི་ཉིད་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་ངང་ལས་རིག་པ་བཙོན་དུ་བཟུང་བའི་ཉམས་ལེན་སྡུག་བཙིར་ཨ་འཐས་ཀྱི་འཆིང་བ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་སྲིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཅིང་རང་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པའི་རང་ཞལ་མཇལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་སྣང་གོང་འཕེལ་སྣང་བ་ཡིས། །བར་དོའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱས། །ཅེས་སོ།

简言之，需要获得对包含安住、转变和觉知的一切分别念集，在自平息、自消失中自然安住的止观稳固性，如《入行论》所说："知由安住于寂止，胜观能摧诸烦恼，故应先求寂止法，寂止由离世贪成。"
第三，胜观的指导
如是将心安置于自然状态的安住中，所有粗细分别念在自性中平息，心住于自然状态，这是止观的本质。在这种安住时，分别念的活动停止而远离恶念，没有修持的执著而远离善念，心的自觉无境而明晰，远离不可言说的状态，无可执取的明空意识如同晴朗天空中央，生起确信其为无分别的信念，见到实相本面，这是胜观的本质。
附带的止观双运指导是：一切烦恼分别念集在自性中平息，心不造作而住于自然状态是止观；其本质为无基无根空性，了悟远离一切戏论边际是胜观；这两者虽在词语上有别，但实质上不可分离，故为止观双运。当突然生起分别念时，观察它，自然安住是止观，见到法性本净的本质是胜观。心安住于自然状态是止观，通过究查分别念的本质而明了空性是法身，明晰是报身，种种显现是化身，这三者不可分离是自性身，了知无取舍是胜观。单纯安住和保持自性二者交替进行，就是修出止观双运体验的口诀。
在这些阶段中，若执著乐明无念的体验，将偏离三界，因此无执无著的修持极为重要。如莲师所说："不要执著禅修，一再摧破。"这些是共乘的修行。
这一教法中殊胜深道的特别修行是："自觉不散乱，无散本空，觉力任运显现当下解脱，裸见自面。"如是说，以胜观直接见到法性，对于自觉本净的本性，一刹那也不散乱，以猛烈精进无散如水流般修持之力，不如理作意的思考执著二元迷乱显现都将逐渐消失。自觉之力不阻碍任何显现，无执持当下解脱同时由自觉裸然直接见到自面。如《过去集》所言："法性直接显现，则思维执著之显现隐没。"
"普贤王不被囚禁，稳固观照遍及轮涅"所说：自心普贤王具有新鲜活力的觉性，是轮回涅槃苦乐一切的创造者，这普贤王不被囚禁于乐明无念等体验显现智慧之力上升发展的本质、自性、悲心三者之中，远离觉性囚禁修行的痛苦压迫执著束缚，遍及轮涅一切的大圆满显有，获得稳固的禅定，扩展自力智慧显现而见到自面。如云："体验显现上升，中阴智慧显现增广。"


 །བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མཁན་པོ་ཡེ་ནས་མ་རྙེད་ཡེ་ནས་མ་མཐོང་དྲན་རིག་ཚོར་བ་ནམ་མཁའི་
རླུང་རྒྱུ་ལྟར༔ སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་རིག་པའི་རང་མདངས་སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་བག་ཆགས་ལས་ནི་གྲུབ་པའོ༔ ཞེས་པས་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ། ལྟ་བར་བྱེད་པའི་མཁན་པོ་བལྟས་ཀྱང་མ་རྙེད་ཡེ་ནས་མ་མཐོང་སྤྲིན་ཐག་ཆད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་དྲན་རིག་ཚོར་བ་སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་ཟང་ཐལ། འགགས་མེད་ནམ་མཁའི་རླུང་རྒྱུ་བ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འོད་དང་འོད་ཟེར། ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་མདངས་ཚད་བཟུང་མེད་པར་ཤར་ཞིང་། སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་ཙམ་དུ་ཟད་ཅིང་། དེ་ཚེ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་དང་། བལྟར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ཕེབ་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིག་པ་ཚད་ཕེབ་སྣང་བ་ཡིས། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ངོས་ཟིན། །ཅེས་སོ། །སྲིད་རྩེ་མན་ཆད་ན་རག་ཡན་ཆད་སྟོང་པར་སྦྱོང་ཞིང་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་གཅེར་གྱིས་བལྟ་བའོ། །རང་སེམས་
རིག་རྩལ་ཧུར་བྱུང་ངར་བསྐྱེད་གཅེར་གྱིས་བལྟས་ཤིང་མ་ཡེངས་ངང་དུ་དེ་ལ་གནས་ན་རྟོགས་པ་འཆར་བའོ༔ ཞེས་གསུངས་པས་སྲིད་རྩེ་ནས་ན་རག་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྦྱངས་ཤིང་རང་ཞལ་གཅེར་གྱིས་ཧུར་ཕྱུང་དར་བསྐྱེད་བལྟས་པས་སྤྲོས་སྣང་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལུས་དང་བཅས་པ་དག་སྟེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཉམས་སྣང་ཟད། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་དག་པའི་ངང་ནས་སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་སྐྱེ་མེད། ཀ་དག་བྱར་མེད། བློ་འདས་བརྗོད་མེད། འཁྲུལ་པ་གྲུབ་མཐའ། ལུས་སེམས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ། གཟུང་འཛིན་གྱིས་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་ཅིང་མྱང་འདས་ཀུན་བཟང་གིས་དགོངས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་དག་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དག་པའི་སྣང་བ་ཡིས། །རྫོགས་ཆེན་བྱ་བྲལ་འབྲས་བུ་ཐོབ། །དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པས། །མྱང་འདས་
གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལས་དང་སྐལ་བར་ལྡན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁོ་ན་སྟེ། བསྟན་པ་བུ་གཅིག་གིས་རྒྱུད་ལས། འདི་ནི་ཀུན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན༔ སྐལ་བ་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།། ༈ །།བཞི་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཟབ་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་ལམ་བགྲོད་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཡེ་ཤེས་གསང་བ་སྒྲོལ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་མན་ངག་གིས་རྒྱུད་ལས། མཁའ་སྤྱོད་གནས་སུ་འོང་འདོད་ན། །དང་པོ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཕྱི་ནང་ཆོས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད། །བར་དུ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །དོན་དེ་རྒྱུད་ལ་གོམ་པར་སྦྱངས། །ཐ་མ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་གཞིག །ཚོགས་ལམ་བླ་མ་མཚན་ལྡན་ལ། །མཉེས་པ་གསུམ་གྱིས་མཆོད་པ་ཕུལ། །སྦྱོར་ལམ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར། །
མཐོང་ལམ་སྤྱན་ལྔ་དག་པ་ཡིས། །རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་མཐོང་བར་གྱིས། །སྒོམ་ལམ་ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །གཉུག་མ་ཡིད་ལ་གོམ་པར་གྱིས། །མཐར་ཕྱིན་ཉེས་པ་གཉིས་ཟད་པས། །ཆོས་རྣམས་ཟད་སར་སྐྱོལ་བར་གྱིས། ཅེས་གཞིའི་ཉེས་པ་སྤངས་བྱ་མ་རིག་པ། ལམ་གྱིས་ཉེས་པ་སྐྱོན་གཉེན་པོའི་རྩོལ་བ་གཉིས། མཆན། གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡེ་གསང་ཐུགས་གཏེར་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་ཐོབ་གཉིས་མེད་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་རྒྱས་པར་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཀློང་༔ ཞེས་པ་རང་སེམས་ཨ་ཏི་བླ་མེད་ཡེ་སྟོང་ཁྱབ་གདལ་གཞི་གདོད་མའི་སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྣང་བའི་ཆ་ཡབ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །སྟོང་ཆ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཡབ་ཀུན་བཟང་། །སྟོང་པ་ཡུམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ།

所观之对象、能观者本来未曾找到、未曾见到，如同空中风过，各种显现是觉性自光彩，显现境皆由习气而成。
这意味着：作为观察对象的境界，及能观之人即便观察也未找到、本来不可见，如同断绝云层的虚空，忆念、觉知、感受为无生本净通透，如同无碍虚空风行，在此境界中，各种显现如光和光芒、光点和微细光点、身和智慧，皆作为觉性自光彩无限显现，而显现为境界的各种显现，也仅仅是阿赖耶习气而已。此时达到无可修的义理，无可观之智慧的境界，如云："觉性圆满之显现，认识圆满受用身。"
从有顶以下至地狱以上，一刹那间清净为空，直观裸见。自心觉力振奋提起，锐意观察，不散乱安住其中则生起证悟。如是所言，从有顶至地狱以上一切仅是名言假立，实际不存在丝毫微尘，在此境界中以本质、自性、悲心三种智慧清净而裸露直视，精进振作，由此净化戏论显现习气的自性及身体，有法之体验显现耗尽，法性之分别净化，从此安住于无修、无散、无生、本净、无为、超思议、无可言说之境界，迷乱、宗派、身心戏论、能所执著一切耗尽，在涅槃普贤意境中得清净，如云："法性清净之显现，获得大圆满无为果，如是基道至究竟，涅槃无须他处寻。"
这些也仅是有缘有福者的境界，如《一子续》所言："此非一切之境界，乃是具缘者之境界。"
第四，如此甚深法修持而行进地道的方式分为共同与不共两种
首先，共同方式如《智慧秘密度母宝》口诀续中所说："若欲来到空行处，首先以闻慧，断除内外法增益。中间以思慧，于心相续熟习彼义。最后以修慧，摧毁执我烦恼。资粮道上以三悦意供养具德上师。加行道上依上师口诀，修持止观于心相续。见道上以清净五眼，见自心无生。修道上以三种禅定，熟习本初于意。究竟道上尽二种过失，令诸法至尽处。"如是所说，基础之过失是所断无明，道之过失是对治之勤作二者。【注】
不共同的是，此最密护心伏藏以无二断证、不可分基果之方式行道，有总说和别说详析。首先，"世尊普贤父母法界五智境"，即自心阿底无上本空遍满基本初心性普贤显现方面为父普贤，空性方面为母普贤母。同样，明为父普贤，空为母普贤母。


 །བདེ་བ་ཡབ། སྟོང་པ་ཡུམ་གྱི་
རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཀློང་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་གཞིའི་ཀུན་བཟང་འཁོར་འདས་ཀུན་ཁྱབ་བོ། །སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་རོལ་པར་ཤར༔ ལམ་སྣང་བཞིའི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཤར་བ་ནི་ལམ་གྱིས་ཀུན་བཟང་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་ལོ། །མ་དག་རྟོག་ཚོགས་ཡེ་ནས་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་འཛིན་མེད་རྣམ་པར་དག༔ ཅེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་དུག་ལྔ་མ་དག་པའི་རྟོག་ཚོགས་ཡེ་ནས་མ་ཡེངས་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ངོ་བོ་རང་སར་གྲོལ་བས་འཛིན་མེད་མ་སྤངས་གནས་དག་གམ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འབྲས་བུའི་ཀུན་བཟང་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ནོ། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གཉིས་འཛིན་རེ་དོག་མེད་པར་མཐའ་རུ་ཕྱིན༔ ཞེས་པ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་གཉིས་འཛིན་རེ་དོག་དང་བྲལ་བའི་
ཚེ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། ༈ །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་རྒྱས་པར་དབྱེ་བ་ནི། གཞི་ཡི་ཀུན་བཟང་དུག་གསུམ་ངོ་བོ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ༔ ལམ་གྱི་ཀུན་བཟང་དུག་ལྔའི་ངོ་བོར་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རྒྱུ༔ འབྲས་བུའི་ཀུན་བཟང་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔའོ༔ ཕྱི་ཡི་ཀུན་བཟང་ཚོགས་དྲུག་སྣང་བ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་ལོ༔ ནང་གི་ཀུན་བཟང་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་སྟོང་པར་སྦྱངས་ཏེ་ཧྲུལ་པོར་བཤིག་པའོ༔ གསང་བའི་ཀུན་བཟང་རིགས་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་མིག་གིས་བལྟ་ཞིང་ཐར་ལམ་བགྲོད་པའོ༔ ཀུན་བཟང་རྟག་པར་འཛིན་པ་ངོ་བོས་སྟོང་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྦྱོང་ངོ་༔ ཀུན་བཟང་མི་རྟག་བརྡ་ཆོས་དུས་བཞི་ཁམས་ལྔའི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏེ་གསལ་བར་འཆར་བའོ༔ ཀུན་བཟང་བདེན་མེད་སྒྱུ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་སྨྲིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ༔ ཀུན་བཟང་རྫུན་མེད་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཀློང་ལས་སྲིད་གསུམ་ཤར་གྲོལ་ལོ༔ མ་རིག་ཉོན་མོངས་གཉེན་པོས་ཟིན་
བཞིན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཀློང་༔ དྲན་རིག་གསལ་བའི་རང་མདངས་སྐུ་གསུམ་ས་ལེར་གནས༔ ཡེ་མེད་ཀུན་བཟང་སྦུབ་ཏུ་མེད་དེ་རང་ཆས་སུ་བཞུགས་པའོ༔ ཡེ་སྟོང་ཀུན་བཟང་བསྟན་དུ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་གནས་པའོ༔ ཀུན་བཟང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ངོ་བོས་སྟོང་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་རླུང་རྒྱུ་ལྟར༔ ཀུན་བཟང་མེད་པ་མ་ཡིན་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་དུ་སྟོང་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཤར༔ ཀུན་བཟང་བདེན་པའི་སྟོབས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལུས་ཐོབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན༔ ཞེས་ཚིག་རྗེས་དོན་གྱིས་གཞོལ་བཞིན་སྙན་པར་བརྗོད་ལ་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཞུགས་པ་བསྐལ་པ་བཟང་ངོ་སྙམ་པའི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་ཉམས་སུ་ལེན་བྱ་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན། གུ་རུ་པདྨའི་ཞལ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ལ་འདུས་ཏེ༔ ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག༔ ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྒོམ་པའི་ཡང་རྩེ༔ བླང་དོར་དང་བྲལ་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ༔ ངོས་ལྐོག་མེད་པ་དམ་ཚིག་
གི་སྙིང་པོ༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཐ་དད་དུ་མི་འཛིན་པ་འབྲས་བུའི་མཆོག་ཡིན༔ གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་གཅེར་མཐོང་ལས། ད་ལྟའི་རིག་པ་དངོས་མེད་གསལ་བ་འདི༔ འདི་ཀ་ལྟ་བ་ཀུན་གྱིས་ཡང་རྩེ་ཡིན༔ དམིགས་མེད་ཁྱབ་གདལ་བློ་ལས་འདས་པ་འདི༔ འདི་ཀ་སྒོམ་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ཡིན༔ མ་བཅོས་འཛིན་མེད་ལྷུག་པར་འཇོག་པ་འདི༔ འདི་ཀ་སྤྱོད་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ཡིན༔ མ་བཙལ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འདི༔ འདི་ཀ་འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ཡིན༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་འདི། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་གྲོལ་ལོ། །དཔེར་ན་ལ་ལ་ཆུ་ཀླུང་གིས། །སྟོབས་མེད་ནན་གྱིས་ཁྱེར་བ་རྣམས། །སྐམ་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། །མ་སྒོམ་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།

乐为父，空为母的自性双运法界五智境，不离此境乃基之普贤遍及轮涅。
种种显现缘起智慧游舞显，道四种显现的种种显现，缘起五智之相游舞显现，这是道之普贤方便智慧双运。
不净分别念集本来不断自解脱，无执清净，这意味着烦恼三毒五毒不清净的分别念集，本来不散乱，五毒为五智之本质自然解脱，因此无执未断而住清净或完全清净，这是果之普贤双运具七支。
基道果二执希虑无而至究竟，意为基道果三者不可分离之义成就时，远离二执希虑时达到究竟，如是教导。
第二，别说详析：
基之普贤三毒本质为乐明无念，道之普贤五毒之本质为五智之因，果之普贤五蕴清净为五部佛。外在普贤六识显现任何显现自解脱，内在普贤十二缘起体验而空净摧为粉碎。秘密普贤直视六道苦难而行解脱之道。普贤执为常有，以本质空如虚空而清净。普贤无常，指示标志法四时五大之本质而明显显现。普贤无实如幻城市海市蜃楼。普贤非妄，从幻化境中三有显解脱。无明烦恼为对治所摄，即五智境；忆念觉知明显自光彩三身明显安住；本无普贤无可灭除而自具安住；本空普贤无可指示如虚空安住；普贤非有，以本质空如虚空中风行；普贤非无，如海洋深处种种空相显现；普贤真谛力即获得智慧身到彼岸。
以此文句随顺义理悦耳宣说，入如是道者当思"值遇善劫"而生欢喜心。
这一切修行所行总结而言，莲师口中说："一切法归纳于见修行三者：离言说承诺是见解之究竟，无作意是禅修之顶峰，离取舍是行为之王，无表里是誓言之精要，不执见修行果为不同是果之最胜。"
而且，如《裸见》中所说："现在的觉性无实明显，此即一切见解之顶峰；无缘遍满超思维，此即一切禅修之顶峰；无造作无执自在安放，此即一切行为之顶峰；不寻求本来自然成就，此即一切果位之顶峰。"
如是义理需要一心修持，如《华严经》所言："正等觉所说此法，仅仅听闻不得解脱。譬如有人被水流无力强行冲走者，从岸上死去一样，不修之法亦复如是。"


 །དེང་སང་ཉམས་སུ་ལེན་ཞེས་ཚོད་མ་ལ་
ཚྭ་བྲོ་བ་བལྟ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་འོང་། །ཉམས་ལེན་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ཐུན་ཚོད་སྒོམ། །ཐུན་གྲངས་ཁམས་དང་དབང་པོའི་ཉམས་དང་སྦྱར། །བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཐུན་གྲངས་ངེས་མེད་པས། མ་ཡེངས་དྲན་ཤེས་བརྟན་ལ་སྙིང་རུས་བསྐྱེད། ཅེས་སོ། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་གིས་ཐོབ་པ་སྟེ། དྲག་པོ་རྩལ་གྱིས་ཡིག་ཆུང་ལས། རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི༔ རབ་ནི་ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་འདྲེས༔ འབྱུང་བ་བཞི་ལ་རང་དབང་བསྒྱུར༔ པདྨ་བདག་དང་དགོངས་པ་མཉམ༔ འབྲིང་གིས་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མཐོང་༔ སྐྱེ་འཆི་གཉིས་པ་རང་དབང་ཐོབ༔ ཐ་མའང་རང་སེམས་རང་ངོ་འཕྲོད༔ བར་དོའི་འཇིག་སྐྲག་དེ་ལ་མེད༔ བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀ་དབང་ཐོབ་ན༔ ཚེ་གཅིག་འཇའ་ལུས་ཆོས་སྐུ་འགྲུབ༔ ཕུང་པོ་མེད་པར་
མངོན་སངས་རྒྱས༔ ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔོན་བྱོན་རིག་འཛིན་གྲུབ་ཐོབ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རྫོགས་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མངོན་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བརྟེན་པོས་ཉམས་ལེན་རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་བ་གལ་ཆེའོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་སྒྱིད་ལུགས་ཏེ་བདག་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་ན་ནུས་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷས། ཇི་སྲིད་སྦྲང་བུ་ཤ་སྤྲང་དང་། །དེ་བཞིན་སྲིན་བུར་གང་གྱུར་པ། །དེས་ཀྱང་བརྩོན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་ན། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དཀའ་བླ་མེད་ཐོབ། །བདག་ལྟ་རིགས་ཀྱི་མིར་སྐྱེས་ཤིང་། །ཕན་དང་གནོད་པ་ངོ་ཤེས་པས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་མ་བཏང་ན། །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཅིས་མི་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་དྭངས་འདོད་ཡིད་ཆེས་མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་འབད་པར་བྱའོ།། ༈ །།ལྔ་པ་བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐབས་
ནི། སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བའི་དུས་འདིར། དམ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཉུང་། འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་མང་ཞིང་རྐྱེན་ངན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཛིན་པས་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ། སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་བལྟ་ཞིང་། །བདེ་སྐྱིད་དཔལ་འབྱོར་ལྡན་ཀྱང་། སྐྱིད་སྡུག་རོ་སྙོམས་སུ་ཤེས་པས་དམ་པའི་ཆོས་ལས་མི་འདའ་མི་སྤངས་སྒྲུབ་པ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། ན་ཚ་སྡིག་སྒྲིབ་ཀྱི་ཕྱགས་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ངན་ཆོས་ཀྱི་བསྐུལ་མ་ཡིན། །གདོན་བགེགས་ལམ་གྱི་བོགས་འདོན་ཡིན། །སེམས་དཔའ་གདེང་བསྐྱེད་པ་མན་ངག་ཡིན། ཞེས་དང་། དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། འདུན་དང་ཞེ་སྡང་འཇིག་པ་དང་། །རྨོངས་པ་གང་ཞིག་ཆོས་མི་འདའ། །འདི་ནི་དད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ། །ངེས་པར་ལེགས་པའི་སྣོད་མཆོག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་ལེན་ལ་ཐང་ལྷོད་མེད་པ་དང་དམ་བཅས་པ་ལས་ནམ་ཡང་མི་
འདའོ། །དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད། འདོད་ཡོན་ལོངས་སྤྱོད་བདེ་སྡུག་གི་སྣང་བ་དགྲ་གཉེན་གྱི་ཆགས་སྡང་སོགས་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། མི་དགའ། མི་ཞེ་ན། ཉམས་མྱོང་གི་འཆར་སྒོ་ཅི་བྱུང་ཡང་རོ་མི་མྱོང་། ང་རྒྱལ་དང་ཆགས་ཞེན་མེད་པར་བདེན་མེད་དུ་བཞག །ཞེན་མེད་དུ་བཞག །འཛིན་མེད་དུ་བཞག །རྒྱ་ང་སྐྱུར་དུ་བཞག །རེ་མེད་དོག་མེད་དུ་བཞག །རྟོག་མེད་བསམ་མེད་དུ་བཞག་གོ།

如今修行，仅仅如同尝试盐味般浅尝辄止是不够的。修行必须获得稳固性，在未获得稳固之前，应按时段修持，修持次数应配合个人根器和体验。获得稳固后则无需固定次数，培养不散乱的正念、稳固的觉知和精进心。
圆满次第修持的利益，因上中下根器个人的精进程度而有差别。如强力要诀小文中说："圆满次第修持的利益：上等者身相心三融合，对四大自在转变，与莲师意境相同；中等者见到法性真谛，获得对第二生死的自主权；下等者也能认识自心本性，无有中阴恐怖惊惧；若获得生起圆满二种力量，一生中可成就虹身法身，无蕴而现前成佛。"如是所说，过去持明成就上师们依靠生起圆满两个次第而现前最胜成就，因此以坚定的信心将修行应用于自相续极为重要。
又如有人自暴自弃，认为"像我这样的人无法获得菩提"，其实是能够获得的。如大菩萨寂天所说："乃至蜜蜂和蚊虫，以及蛆虫等，若彼生起精进力，亦能获得无上菩提。像我这样生为人身，能辨别利益和危害，若不舍弃菩提行，我何以不能获得菩提？"如此所说，应以具足清净希求、确信、不退转四种信心的猛烈精进努力修持。
第五，获得究竟稳固的方法：
在此五浊炽盛之时，修行正法的顺缘少，逆缘障碍多，种种恶缘现前，无论身体疾病、心中各种痛苦出现，都不应视为过失也不应视为功德。即使具有快乐、幸福、财富，也应知晓苦乐平等，不违背不舍弃圣法而勤于修行。疾病是罪障的清扫工具，恶缘是对法的督促，魔障是道路上的加持，勇士生起信心是口诀。如尊贵龙树所说："希望、嗔恨、恐惧、愚痴，何者不违背正法，此人称为具信者，必定成为善法之最胜法器。"如是所说，修行不应松懈，誓言永不违背。
无论何时何处，烦恼五毒、世间八法、欲乐受用、苦乐显现、敌友的贪嗔等种种分别念生起，都不应追随，不喜欢，不嗔恨；无论何种体验显现，也不贪著其味，无骄傲和执著，安住于无实，安住于无执，安住于无取，放任其自然，安住于无希无虑，安住于无分别无思维。


 ༈ །།རྣམ་རྟོག་བཟང་ངན་གྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་རྗེས། འཁོར་བ་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་བྱུང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེམས་ལས་བྱུང་། ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། ཅེས་དང་། ལྗོན་ཤིང་ལས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ། །འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་དེ་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་དང་། །བྲལ་བར་
གྱུར་ལ་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བྱ། ཞེས་དང་། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་ལས་ཉོན་ཏེ། ཞེས་དང་། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དུག་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ལ། །ལས་མི་དགེ་བ་བཅུ། རྩ་ཉོན་དྲུག །ཉེ་ཉོན་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་ཚོགས་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མི་དགེ་བ་དེ་དག་ལམ་དུ་བསླང་ནུས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡི། །དབང་དུ་གྱུར་ན་གྲོལ་བ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །དབང་དུ་གྱུར་ན་འཁོར་བ་མེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལམ་དུ་བསླང་བ་ནི། དང་པོ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་ཐོལ་གྱིས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ནས་ངོ་བོ་ལ་བལྟ། རྩ་བ་གཅོད། དྲུང་ཕྱུང་ནས་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་པར་རྦད་དེ་བཅད་ལ། ཕྱ་ལེ་བཞག་པས་ཉམས་མྱོང་བ་བདེ་བ། རང་བཞིན་སྟོང་པར་འཆར། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་
ཚེ་བལྟས་པས་ཉམས་མྱོང་གསལ་བ། རང་བཞིན་སྟོང་པ། གཏི་མུག་འཆར་ཚེ་བལྟས་པས་ཉམས་མྱོང་མི་རྟོག་པ། རང་བཞིན་སྟོང་པར་འཆར་སྟེ། སྙན་བརྒྱུད་ཟངས་སྦུབ་མ་ལས། ཞེ་སྡང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བའི་རང་མདངས་ལ་གཅེར་གྱིས་བལྟས་ཤིང་། དེའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་ཀློད་ལ་བཞག་པའོ༔ གཏི་མུག་གི་ངོ་བོ་གང་ཤར་གྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ༔ བག་ཆགས་སུ་ཞེན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡེངས་པར་རང་སེམས་དྲན་རྫི་དང་མ་བྲལ་བར༔ ཤར་གྲོལ་གྱིས་ངང་དུ་ཀློད་ལ་བཞག་པའོ༔ འདོད་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེན་འདོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ནོར་རྫས་དང་ཡོ་བྱད༔ གཉེན་འདུན་དང་ཟླ་གྲོགས་ལ་སེམས་ཨ་འཐས་སུ་སོང་ཞིང་༔ རེ་དོག་གིས་རློམ་པའི་བློ་ཐམས་ཅད༔ དམིགས་གཏད་དང་མཚན་འཛིན་མེད་པར༔ རང་གྲོལ་འཛིན་མེད་གང་ཤར་ངོས་ཟིན་པའི་ངང་དུ་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་བཞག་པར་བྱའོ༔ འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་
ནི༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་མ་སྒྲུབ༔ སེམས་ཅན་གྱིས་མ་སླང་༔ མངོན་དུ་གྱུར་པའི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འདི་ཁོ་ནའོ༔ ཞེས་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པས། འདོད་ཆགས་བདེ་སྟོང་། ཞེ་སྡང་གསལ་སྟོང་། གཏི་མུག་རིག་སྟོང་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཞིང་སྐུ་གསུམ་རང་ཞལ་མཐོང་བ་སྟེ། གཅེར་མཐོང་ལས། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ སྟོང་པའི་རང་མདངས་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ་ཡིན༔ འགགས་མེད་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ༔ ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱིས་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སོགས་ཆགས་ཤིང་སྡང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུའི་སྣང་བ་ཡིན་པས། དོན་ལ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། བདེན་མེད་སྒྱུ་མ། དངོས་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་ངེས་པ་རྙེད་དགོས། དེ་ལྟ་བུའི་གནད་དོན་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན། གནས་སྐབས་སུ་སྒོམ་ཉམས་དང་། ཆོས་སྣང་ཕྲན་བུ་རེ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་བྱིང་ནས་
རྐྱེན་ཅུང་ཟད་རེས་བློ་སྣ་ལྡོག་ནས་ཐ་མལ་པར་འགྱུར་ཉན་ཆེ་བས། དེས་ན་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ཤེས་པ། སྣང་ཐོག་ཏུ་སྟོང་པར་གོ། སྟོང་ཐོག་སྣང་བར་གོ།

如果随着善恶分别念而追随，这就是轮回。龙树尊者说："轮回由分别念产生，分别念由心而生。"
密续中说："分别念是大无明，是堕入轮回海之因。"
《树论》中也说："所谓由分别念产生的轮回，实际上并不存在，因此远离分别念者称为涅槃。"
又说："轮回生起之因是业惑。"
"贪欲、嗔恨、愚痴三毒所生之业即是不善。"如是所说，由三毒产生的有：十不善业、六根本烦恼、二十随烦恼等诸多烦恼分别念集。
若能将这些不善转为道用，则为智慧，如云："智慧被分别念控制，则无解脱；分别念被智慧控制，则无轮回。"
将其转为道用的方法是：当自心中突然生起贪欲时，立即辨认，观察其本质，切断根源，拔除后不随之而去，彻底截断，开阔安住，则体验为乐，自性显为空。同样，当嗔恨生起时观察，体验显为明晰，自性为空；当愚痴显现时观察，体验为无分别，自性显为空。
如《耳传铜笼口诀》所说："嗔恨的本质上，**观察明晰的自光彩，在其境界中不散乱而松开安住。对于愚痴本质，所显现境界中执著为习气者，对其本质不散乱，自心不离忆念力，在显解同时的境界中松开安住。贪欲的本质，以贪求引发对财物受用、亲友伴侣产生执著，所有希望忧虑的念头，无有专注执著，自解脱无执著，任何显现认出后，在显解同时的境界中安住。遍及轮涅的智慧，非佛所修，非众生所生，即是现前自明智慧。"
通过修持此义，贪欲转为乐空，嗔恨转为明空，愚痴转为觉空无分别的禅定在相续中生起，见到三身自面。如《裸见》所说："不成任何为空性法身，空性自光彩明晰为报身，无碍任何显现为化身。"
同样地，外在境界的色声香味触等成为贪嗔对象的一切，都是自心唯一的显现，实际上不存在丝毫实质，无实如幻，无物如梦，应当获得这样的确信。如果这样的关键义理未在心相续中生起，即使暂时有些修行体验和法相，也可能由于少许缘故而转变心态，有很大危险变回凡夫。因此，应知一切显现皆为自心，显现之上了知为空，空性之上了知为显现。


 སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངང་ལས་སྣང་བ་མི་དགག །སེམས་ཉིད་མི་སྒྲུབ། སངས་རྒྱས་མི་བཙལ། སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་བཞིན་བཞག་དགོས་ཏེ། གསང་རྒྱུད་ལས། སྣང་བ་བཀག་པས་མི་ཁོག༔ འོ་ན་ཁེགས་ས་མ་ཡ༔ སྣང་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ཡུལ་སེམས་དབྱེ་བསལ་མེད༔ སེམས་ཉིད་བལྟས་པས་མི་མཐོང་འོ་ན་ལྟོས་དང་ཡ། སྟོང་པ་རང་མདངས་གསལ་དག་གཉིས་མེད་ཡིན༔ སངས་རྒྱས་བཙལ་བས་མི་རྙེད་འོ་ན་ཚོལ་དང་ཡ༔ རང་སེམས་ཡིན་པས་ལོགས་ནས་རྙེད་མི་སྲིད༔ ཅེས་དང་། གཅེར་མཐོང་ལས། དཔེར་ན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་སྣང་བ་ཀུན༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་གཅིག་གི་མཐོང་སྣང་ཡིན༔ གང་ཚེ་རང་གི་སེམས་ཉིད་འགྱུར་ཙ་ན༔ ཕྱི་
རུ་འགྱུར་བས་དེ་མི་མཐོང་སྣང་འབྱུང་༔ ཞེས་དང་། མ་རྟོག་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་སྣང་༔ རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྐུར་སྣང་༔ ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཤར་གྲོལ། གཅེར་གྲོལ། རང་གྲོལ། ཡངས་གྲོལ་རྣམས་གསུངས་ཏེ། ཤར་གྲོལ་དུ་སྣང་ཞེན་གྱིས་རྣམ་རྟོག་དག་པ། གཏེར་གྲོལ་དུ་གཉིས་འཛིན་གྱིས་རྣམ་རྟོག་དག་པ། རང་གྲོལ་དུ་ཀུན་རྟོག་གི་བདག་འཛིན་དག་པ། ཡོངས་གྲོལ་དུ་འཁྲུལ་མེད་ཀྱི་གདེངས་དང་ལྡན་པ་གཅིག་དགོས་ཤིང་། དང་པོ་འཁྲུལ་པས་མ་གོས་པ། ད་ལྟ་འཁྲུལ་པ་ལ་མི་གནས་པ། ཐ་མར་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པ། རིག་པ་རང་ཡལ་གྱི་སངས་རྒྱས། འཁྱལ་པ་སྨྲ་མེད་ཀྱི་རྒྱ་ཡན། སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུ། ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད། སྒོམ་པ་རི་བོ་ཅོག་བཞག །སྤྱོད་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་ཏེ་རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏིའི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་
སྙིགས་དུས་ཀྱི་ཆོས་པར་རློམ་ཤིང་བཟང་པོར་ཁས་ལེན་པ་ལྟ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐོ་ཟེར་ཞིང་ཁ་ལྟའི་རྦད་ཁམ་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་ཤིང་བཟང་པོའི་དྲིལ་བསྒྲགས་པ། སྤྱོད་པ་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་བས་ཀྱང་རྩིངས་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་མི་བརྩི་བའི་སྟོང་སྐད་ཧད་པོར་སོང་བ། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་གུས་དག་སྣང་། རིགས་དྲུག་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་སེམས་མེད་པར། ཕྱི་བྱ་བྲལ་དང་འཁྲུལ་ཞིག་ལྟར་བཟང་ཞིང་། ནང་ཆགས་སྡང་གི་ཆོས་བརྒྱད་མེ་ལྟར་འབར་བའི་ཆོས་པ་རྟོགས་ལྡན་སྒོམ་ཆེན་བཟང་པོ་ཡིན་ཟེར་བ་རྣམས་ཀྱང་། མུ་སྟེགས་པའི་ལྟ་སྤྱོད་དང་མཚུངས་ཉན་ཆེ་བས་བག་ཡོད་པར་དགོས་ཏེ། གུ་རུ་པདྨའི་ཞལ་ནས། ཕྱི་རབ་སྒོམ་ཆེན་ཡིན་པར་ཁས་འཆེ་རྣམས༔ ལྟ་བ་འཕང་མཐོ་སྤྱོད་པ་རྩིངས་གྱུར་ན༔ མུ་སྟེགས་རྒྱང་འཕེན་ལྟ་བར་གོལ་བར་མཆི༔ སྟོང་པ་ཟེར་ནས་མེད་པར་བཟུང་གྱུར་ན༔ མུ་སྟེགས་ཆད་པའི་ལྟ་བར་གོལ་བར་མཆི༔ སྒོམ་ཡོད་
སེམས་ལ་རྟག་པར་བཟུང་གྱུར་ན༔ མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་རུ་གོལ་བར་མཆི༔ མི་རྟོག་གླན་སྒོམ་ཤེས་པ་བཙོན་བཟུང་ན༔ ཉན་ཐོས་འགོག་པའི་ལམ་དུ་གོལ་བར་མཆིས༔ ཐམས་ཅད་ཡིན་ཞེས་བབས་ཅོལ་སྤྱོད་གྱུར་ན༔ འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་གོལ་བར་མཆི༔ རང་སེམས་མ་གཏོགས་སྒོམ་ལ་བྱེད་རྫུས་བཏབ༔ འཆི་ཁར་འགྱོད་དེ་ལོག་པར་གོལ་བར་མཆི༔ ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།

在显空不二的证悟境界中不遮显现，不修心性，不求佛果，显现与心不二，应当如其所是而安住。密续中说："遮挡显现不能断除，若能断除则违三昧耶；显现是事物，境与心无分别；观察心性不可见，若不信请观察；空性自光彩明净不二；寻求佛陀不可得，若不信请寻找；是自心故不可能在别处找到。"
《裸见》中说："例如，轮涅显有一切显现，皆为自心一者之所见；当自心改变之时，外在也变化，因而产生不可见之显现。"又说："未证者视为迷乱显现，已证者视为法身显现。"应当如是了知。
此外，自性大圆满中所说的显解脱、裸解脱、自解脱、广解脱：显解脱中显现执著的分别念得净化；裸解脱中二执的分别念得净化；自解脱中遍计的我执得净化；广解脱中具备无迷惑的确信。需要初时不为迷乱所染，现在不住于迷乱，最终不可能迷乱；觉性自然消解的佛陀；任运无言的自在；三有本净的法身；见解斩断城市往来；禅修安置如山顶；行为解脱三界，这是大圆满阿底的特性。
如此不了解者，自称浊世修行人并标榜为善者，声称见解如虚空般高，大声宣扬口头见解并宣传自己的优良；行为比世间凡夫还粗劣，不顾因果空谈无义；对上师三宝无信敬清净观，对六道众生无利他之心；外表上装作远离世俗如痴如颠，内心贪嗔八法如火般燃烧，却自称为具证悟修行大德善人。此等人与外道见行无异，危险极大，应当谨慎。
莲花上师亲言："后世自称大修行者，若见解高傲行为粗鲁，将堕入外道顺世派见解；若说空性却执为无有，将堕入外道断见；若执禅修之心为常有，将堕入外道数论派；若修无念昏沉禅将心囚禁，将堕入声闻止息之道；若说一切皆可而妄行，将堕入恶趣三道；除自心外假装修行，临终后悔堕入邪道。"如是所说。


 །ཡང་ལྟ་བ་ཚིག་ཞེ་ན། སྒོམ་པ་ཡིད་བྱེད། སྤྱོད་པ་ཐོ་ཅོ། འབྲས་བུ་རེ་སྨོན། དམ་ཚིག་མངོན་ལྐོག །མ་གྲོལ་གྲོལ་རྫུན། མ་རྟོགས་རྟོགས་རྫུན། མ་གྲུབ་གྲུབ་རྟགས། མ་མཐོང་ལྷ་མཐོང་། མ་བབས་ལྷ་བབས། མ་རིག་འདྲེ་རིག །མི་ཤེས་མངོན་ཤེས། མ་ཞིག་འཁྲུལ་ཞིག །མ་བཏང་བྱ་བཏང་། མ་སྒོམ་སྒོམ་ཆེན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་གསང་ཐུགས་གཏེར་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་མ་རྟོག་ཤིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་ཧཱ་གུ་རུའི་ཞལ་ནས། ལྟ་བ་ཁ་
ལྟ་ཚིག་ལ་ཞེན༔ སྒོམ་པ་སྟོང་ལྟ་ཧད་པོར་བསྒོམ༔ སྤྱོད་པ་ཐེ་ཚོམ་བབ་ཆོལ་སྤྱོད༔ དམ་ཚིག་མངོན་ལྐོག་གྲོགས་པོ་བསླུ༔ བསམ་པ་ཆོས་མིན་མང་པོ་འཆར༔ ཉམས་ལེན་མི་བརྩོན་གཡེང་བ་ཆེ༔ ཆོས་དང་ཆོས་གྲོགས་བླ་མར་སྨད་༔ གཉེན་འབྲེལ་ཡུལ་ལ་ཆགས་ཞེན་ཆེ༔ ཆོས་བརྒྱད་ཆགས་སྡང་མེ་ལྟར་འབར༔ ཕྱི་མ་སྒྲུབ་ཟེར་ཚེ་འདིར་སྲིད༔ སྐལ་མེད་གང་ཟག་དེ་འདྲས་ནི༔ སྙིང་པོའི་དོན་འདི་རྟོགས་མི་འགྱུར༔ ཞེས་སོ། །མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་དག་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ན་ཡང་། །དེ་ཡི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་འཇིགས་མི་ནུས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་སྡང་། །ལྷག་སྤྱོད་ཀྱིས་ནི་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་བཞིན། །ཞེས་པའང་དྲན་པར་བྱའོ།

又有见解是文辞，禅修是作意，行为是冲动，果位是希愿，誓言分显隐，未解脱假装解脱，未证悟假装证悟，未成就显示成就相，未见佛却称见佛，未降神却说神降，未知鬼却言知鬼，不知却称有神通，未毁迷妄却称毁迷，未放舍却称放舍，未修却称大修行者等人，未能证悟最密护心伏藏精要之义，而不获解脱。
大上师亲言："见解执着口头语言，禅修空见昏沉而修，行为疑惑胡乱而行，誓言显隐欺骗朋友，意念生起许多非法，修行不勤散乱甚大，诽谤法与法友上师，对亲友境界贪执极大，世间八法贪嗔如火燃，声称修来世却贪今生，如此无缘之人，不能证悟此精要义。"
经中说："世间人虽修空性，却不能断对其实执，因此又生烦恼大嗔恨，如同增上行者修习禅定。"也应当记住此教言。


 །ཟབ་དོན་རྩེ་གཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སྒོམ་པའི་ཚེ། དལ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་ཚོང་པ་རིན་ཆེན་གླིང་དུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ། །འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པའི་ཚེ།
ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པ་གཅན་གཟན་མདུན་དུ་རྩ་སྤུངས་པ་ལྟ་བུ། ལས་འབྲས་སྒོམ་པའི་ཚེ་དམ་ཆོས་འཆི་མེད་སྨན་ལྟར་བསྟེན་ཅིང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་བཙན་དུག་སྤང་བ་ལྟ་བུ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་སྒོམ་པའི་ཚེ་འཁོར་བ་མེ་འོབ་ལྟར་མཐོང་ཞིང་ཐར་པ་དོན་གཉེར་བ་ལ་སྐོམ་པས་ཆུ་བསྙེགས་པ་ལྟ་བུ། སྐྱབས་འགྲོའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བར་འདོད་པ་གྲུ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཚེ་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་འདྲེན་ཕྱིར་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བུ་གཅིག་པའི་མ་ལྟ་བུ། རྡོར་སེམས་བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་ཚེ་སྙིང་པོ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དྲང་སྲོང་གི་རིགས་སྔགས་བཟླས་པ་ལྟ་བུ། མཎྜལ་འབུལ་བའི་ཚེ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ལྟ་བུ། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའི་ཚེ་དད་གུས་འགྱུར་བ་མེད་པ་གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་ལྟ་བུ། བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་བྲལ་ཞིང་སྣང་བ་ལྷ་སྐུར་ཤར་བ། །
རྫོགས་རིམ་གྱིས་སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་སྙིང་རུས་དང་ལྡན་པ། གནས་པ་བརྟེན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ལྟ་སྒོམ་ལ་གདར་ཤ་ཆོད་པ། བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་སྐབས་ཉམས་ལེན་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་འཁྱོལ་བ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། བདག་ཅག་གི་འདྲེན་མཆོག་མཁན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཟླ་བ་བཟང་པོའི་ཞལ་ནས། བསྐྱེད་རིམ་ལྷ་སྐུར་གསལ་ཡང་རྟག་འཛིན་སྤངས། །རྫོགས་རིམ་འོད་གསལ་སྟོང་ཡང་ཆད་འཛིན་སྤངས། །དེ་ཉིད་ཟུང་འཇུག་རིམ་གཉིས་རྣལ་འབྱོར་ཟེར། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་གྲུབ་མཐའ་མ་བསྒྱུར་གཅེས། །སྒོམ་པ་མ་བཅོས་བུམ་ནང་མར་མེ་འདྲ། །སྤྱོད་པ་ཞེན་མེད་གང་ཤར་ལམ་ཁྱེར་ཏེ། །འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིའི་རྒྱལ་སར་གཤེགས་པ་ཡིན། །མཐའ་བརྒྱད་འཛིན་པ་བྱུང་ན་ལྟ་བའི་གེགས། །ཡེངས་འཁྲུལ་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྱུར་ན་སྒོམ་པའི་གེགས། །རྒྱུ་འབྲས་སྤངས་བླངས་འཆོལ་ན་སྤྱོད་པའི་གེགས། །རེ་དོགས་ཞེན་
པས་འཆིང་ན་འབྲས་བུའི་གེགས། །རང་རྒྱུད་ཆོས་དང་མ་འདྲེས་ཆོས་ཀྱི་གེགས། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་མི་མཐུན་ཐར་པའི་གེགས། །ཉམས་དང་རྨི་ལམ་རང་སྣང་བྲིད་པའི་གེགས། །བསྙེན་བཀུར་སྲི་ཞུ་ཆོས་བརྒྱད་འཕེལ་བའི་གེགས། །བྱ་བ་མང་ན་དགེ་སྦྱོར་སྒྲིབ་པའི་གེགས། །དེ་སོགས་གེགས་ཀྱི་རིམ་པ་མང་ན་ཡང་། །རྩ་བ་རང་སེམས་གཅིག་པུའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །གང་ཤར་རང་ཐོག་བཞག་པས་གྲོལ་བ་ཡིན། །མཉམ་བཞག་དུས་ཀྱི་ཞི་གནས་འཐོམ་པོ་ལ། །གནས་མཁན་རྩ་བ་བཅད་པ་བོགས་འདོན་ཡིན། །རྗེས་ཐོབ་ལྷག་མཐོང་རིག་པའི་གསལ་ཆ་ལ། །བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པ་བོགས་འདོན་ཡིན། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་ཀྱི་ཤུན་པ་ལ། །བཟང་ངན་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་བོགས་འདོན་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་བླ་མའི་མན་ངག་ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་པའི་གེགས་སེལ་དང་བོག་འདོན་དང་བཅས་ཏེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་
ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཞུའོ།

深义一心修持时，首先修持暇满难得时，对暇满欲求精华之心如商人前往宝洲般。修无常死亡时，对今生事务不入心如猛兽前堆草般。修业果时，依止正法如不死药，避恶不善如断毒般。修轮回过患时，视轮回如火坑，希求解脱如渴求水般。皈依时，欲度一切众生如船般发心，为引导众生离轮回而生起如独子之母般的慈悲心。修持金刚萨埵念诵时，持咒不间断如仙人种姓念咒般。供曼达时，无执身财如太子悉达多般。修上师瑜伽时，信敬不变如童子善财般。修生起次第时，远离平凡执著，显现为佛身。
修圆满次第使不安住心安住时具有精进，使安住心稳固时对见修有把握，使稳固达究竟时获得修行稳固并使法性至尽处极为重要。我们的胜导师堪布金刚持月贤面言："生起次第明现佛身而断常执，圆满次第光明空性而断断执，此即双运二次第瑜伽。见解如空不改宗派为贵，禅修无造作如瓶内灯，行为无执著任何显现皆为道用，果位趋向四身王位。若生八边执著是见解障碍，若被散乱迷惑所转是禅修障碍，若混乱因果取舍是行为障碍，若被希虑执著束缚是果位障碍，自相续不与法相融是法障碍，不符佛语是解脱障碍，被体验与梦境自显迷惑是诱惑障碍，供养侍奉增长八法是障碍，事务多是障碍善行。虽有如此多种障碍，根本只是自心一者的幻化，任何显现安于自上即是解脱。对于正行时止观模糊，断住者根本是助道；后得胜观觉性明分上，观察生住去三是助道；对乐明无念体验的表层，决断好坏为心是助道。"如是所说，应依上师甚深口诀，具除障及助道，一心修持。


 །རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཁྱབ་གདལ་ཆེའི། །དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་རིམ་གཉིས་པ་འདི། །རང་གིས་ཡིད་ལ་གོམས་ཕྱིར་དང་། །མོས་ལྡན་རང་འདྲར་ཕན་སེམས་ཀྱིས། །གསེར་འཕྱོང་མེ་མོ་བྱ་ཡི་ལོར། །ཟབ་བདུན་ཕུར་པའི་སྒྲུབ་ཆེན་སྐབས། །གཏེར་སློབ་མཁན་པོ་རཏྣ་ཡིས། །འོག་མིན་ཀརྨའི་གདན་ས་ཆེར། །མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་འདྲ་ཞལ་མདུན། །གསོལ་འདེབས་སྨོན་ལམ་དང་བཅས་བྲིས། །ཟབ་དོན་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས། །འགྲོ་ལ་ཕན་བདེའི་དཔལ་འབར་ཤོག །ཨ་ཏི་མ་ཧཱ་སིནྡྷ་ཝརྡྷནྷུ་ཨེ་མ་ཧོཿ གཤིས་སྐྱེ་མེད་ནམ་མཁའ་ཡངས་པ་ལ། །གདངས་འགགས་མེད་རྫོགས་ལྡན་སྤྲིན་ཕུང་འཁྲིགས། །རྩལ་སྣ་ཚོགས་ནོར་བུའི་གྲུ་ཆར་གཡོ། །ཕ་བཀའ་བརྒྱུད་བླ་མ་བཀའ་དྲིན་ཅན། །བདག་མོས་ལྡན་བློ་གྲོས་ཞིང་ས་ལ། །ལམ་རིམ་གཉིས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལེགས་འཁྲུངས་ནས། །གཞི་ཆོས་སྐུའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར། །བློ་ཨ་འཐས་ཀྱི་
མདུད་པ་རང་སར་གྲོལ། །སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་རང་སར་དག །སེམས་རྣམ་རྟོག་གི་རྦ་རླབས་རང་སར་ཞི། །ཡིད་བྱེད་བྲལ་བའི་ངང་ལ་གནས། །གཏད་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྟག་གེར་མཐོང་། །ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །འཁོར་འདས་རོ་གཅིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །སྒོམ་མེད་ཆོས་སྐུའི་རྒྱལ་ས་ཟིན། །མན་ངག་གནད་ཀྱི་གསང་ལམ་གྱིས། །ཚེ་འདི་ལ་གྲོལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །གཞི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་བླ་མ་ལ། །ལམ་ཚོགས་གཉིས་ལྡན་པས་གསོལ་བ་འདེབས། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འགྲུབ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག །བླ་མ་མཁྱེན་ནོ། བླ་མ༴ དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེ༴ ཟླ་འོད་གཞོན་ནུ༴ སྙི་སྒོམ་ཆོས་རྗེ༴ ཟླ་བ་བཟང་པོ༴ རང་སེམས་རྟོགས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག །གཞི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕེབ་པར་བྱིན༴ ལམ་ཡེངས་མེད་དྲན་པ་བརྟན་པར་བྱིན༴ འབྲས་བུ་ཡེ་གནས་རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱིན༴ བླ་མ་མཁྱེན་ནོ། །གཏེར་ཆེན་ཆོས་རྗེ་
མཁྱེན༴ མཚོ་སྐྱེས་བླ་མ༴ སངས་རྒྱས་གླིང་པ༴ མཆོག་གྱུར་གླིང་པ༴ ཀ་དག་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་བྱིན༴ ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པར་བྱིན༴ སེམས་སྡེའི་གསལ་སྣང་མངོན་དུ་གྱུར་པར༴ ཀློང་སྡེའི་སྟོང་ཆེན་དབྱིངས་སུ་དག་པར༴ མན་ངག་ཟུང་འཇུག་རང་ངོ་འཕྲོད་པར༴ རྟོགས་པས་བདག་གྲོལ་བར་བྱིན༴ ཐུགས་རྗེས་གཞན་གྲོལ་བར་བྱིན༴ བདག་གཞན་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག །ཅེས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། གཤིས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤིག་གེ །གདངས་འགགས་མེད་དུ་འབོལ་ལེ། །རྩལ་མོས་གུས་སུ་ལམ་མེར་འོང་བ་དེ་ཀ་མོས་གུས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལོ་བརྒྱ་ལགས། ཧ་ཧ་ཧ། ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་དེ་ག་རང་ཡིན་བླ་མ་རང་གི་སེམས་ཡིན། ཅེས་པ་འདི་ལྟར་བཀའ་དྲིན་མཚུངས་མེད་བླ་མ་རྣམ་གཉིས་ལ་གསོལ་འདེབས་གདུང་དབྱངས་
ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་འདྲེས་ནུས་པ་ཞིག་དགོས་ཞེས་བླ་མ་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲུལ་སྐུ་ཀརྨ་དམ་ཆོས་བློ་གྲོས་བཟང་པོས་བསྐུལ་ངོར། ཅི་དྲན། གང་དྲན། མཁན་མིང་རཏྣས་བྲིས་ཏེ་ཕུལ་བ་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སེམས་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིག །ཛ་ཡ། སརྦ་དཱ་ཀ་ལྱཱ་ཎི་བྷ་ཝ་ཏུ། དགེའོ། དགེའོ། དགེའོ།

大圆满阿底广大遍及之正行引导第二，为自心熟练和利益具信如我者，于金沙母火鸡年，七深忿怒金刚大修期间，伏藏弟子堪布惹那于乌金噶玛大座前，不变金刚像前，以祈请发愿书写。愿深义教法弘扬广大，愿众生福乐之光焰燃烧！阿底玛哈悉地瓦尔达努额玛吙！
本质无生广阔虚空中，光彩无碍圆满云团聚，力现种种宝船雨摇动，父噶举上师具大恩德，于我具信智慧田土上，二次第道芽善妙生长后，基法身果位得以现前，意执著结自然解脱，二障习气自然清净，心分别念波浪自然息，安住离作意境界中，无缘本质明显可见，双运远离戏论边，轮涅一味大手印，无修法身宝座得，以口诀要诀密道，加持今生中解脱！
向基二谛双运上师，以道二资粮具足祈请，加持成就果三身！上师垂念！上师垂念！达波拉杰垂念！月光童子垂念！尼贡法王垂念！月贤垂念！加持证悟自心！加持决定基见解！加持道不散乱正念稳固！加持了知果本住自面！上师垂念！大伏藏法王垂念！莲花生上师垂念！桑吉林巴垂念！秋吉林巴垂念！加持证悟本净本初实相！加持任运光明至究竟！加持心部明显现前！加持界部大空界中清净！加持了达口诀双运自面！以证悟加持自解脱！以悲心加持他解脱！加持自他二利任运成就！
如是一心祈请后，安住于如是性中，本质无生明朗，光彩无碍舒展，力量信敬灿烂显现，此即信敬大手印，百倍如是！哈哈哈！观本质即是如此，上师即是自心。
如此殊胜恩德无等二位上师祈请悲歌，需要具有混入确信信心者，应上师印契化身噶玛丹却洛珠桑波嘱托，随所忆念随所想，堪布惹那名者书写供献，愿上师加持入我心！札雅！萨尔瓦达噶利雅尼巴瓦图！善哉！善哉！善哉！


། ༈ །།མཁོ་རྒུའི་ལོངས་སྤྱོད་འཛོམས་ཀྱང་མ་བསགས་ཤིང་། །འདོད་ཡོན་འཁོར་མང་ཚོགས་ཀྱང་མ་ཞེན་པར། །བསླབ་གསུམ་སྡེ་སྣོད་རིག་པའི་བང་མཛོད་དེ། །སྤོང་དང་ཀློག་པའི་སྙིང་གི་དབུས་སུ་བསྐྱིལ། །ཅེས་པ་འདིའང་རྫོགས་ཆེན་དཔོན་སློབ་ཀརྨ་ངེས་དོན་གསུང་རབ་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་དུ་འབོད་པ་དེས་ཐུན་སེང་ཞིག་ལ་མཁའ་ལྡིང་ཕུག་ཏུ་བྲིས་པ་དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །།སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།
རྡོ་རྗེ་གྲོ་ལོད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཨ་ཏིའི་ཁྲིད་ཡིག་རིག་འཛིན་དགོངས་གསལ་གྱི་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་རིམ།

虽聚所需受用未曾积聚，虽集欲乐眷属众未曾执着，三学三藏智慧宝库，于舍与读之心中央安置。
此亦由大圆满师徒噶玛阿格顿颂拉丹巴吉参所著，闲暇时于卡定洞中书写，愿善乐增长！萨尔瓦芒嘎朗！
金刚裸体圆满次第阿底引导文持明意明正行引导次第
;


